"Miłość to wariacja, lecz tylko idioci nie wariują" (Alfred Konar)

Któż z nas kocha nie głupiejąc przy tym? Ale tak naprawdę co znaczy kochać?

Najpierw musimy nauczyć odróżniać miłość od zauroczenia, tak to dwa różne uczucia często mylone, ale jakże trudne do rozróżnienia. OK poznajemy kogoś, spotykamy się ... jeżeli po 3-4 spotkaniach któreś powie, że kocha, to kłamie. Tak naprawdę nie znamy się. Co można powiedzieć i wiedzieć o kimś po kilku spotkaniach? I wcale nie ma przysłowiowego odlotu czyli latania to moim zdaniem właśnie zauroczenie. Ale po jakimś czasie, gdy jest się z daną osobą wychodzą ukryte wady i różnice ... i mamy rozczarowanie. Najczęściej kończy sie to wielka nienawiścią. Kobiety żyją w świecie osób a mężczyźni w świecie rzeczy. Dlatego my kobiety bardziej angażujemy się w dany związek a potem ... cierpimy nie do opisania ...
A jeżeli to jest zakochanie? Oczywiście zakochanie może przerodzić sie w miłość.

Więc czym jest miłość? Miłość to sprawdzanie siebie na wzajem w trudnościach. Miłość to nie tylko szczyt dobroci ale również mądrości, roztropności i inteligencji. Z czasem jednak w miłości cenimy sobie inne rzeczy, niż górnolotne uniesienia - pragniemy bezpieczeństwa, troski, zaufania, stabilności, wsparcia. Pielęgnowana miłość sprawia, że między partnerami rodzi się głęboka więź, intymność, porozumienie. Nadal pragniemy czuć się potrzebni, doceniani.

Ale jak to w życiu bywa zwykle miłość staje się coraz trudniejsza, gdyż nie każdy z nas potrafi równie wiele miłości z siebie dać ile jej potrzebuje. Często jesteśmy zbyt zajęci sobą, by wsłuchiwać się w potrzeby i pragnienia drugiej osoby. Zamknięci w odchłani własnych myśli odbieramy świat jednostronnie zapominamy, że trzeba dmuchać w skrzydła człowieka obok, inaczej nie będzie mógł dmuchać w nasze a razem możemy wzlecieć wysoko (prześladują mnie skrzydełka i latanie). Zamiast słuchać - narzekamy, rywalizujemy, tłamsimy w sobie złość i agresję a jak wiadomo to osłabia miłość. Tracimy nasze szczęście uzależniając się od partnera.
Cierpienie rodzi się wtedy, gdy oczekujemy, że inni będą nas kochać tak, jak to sobie wymyśliliśmy, a nie tak, jak naprawdę powinna objawiać się miłość, która jest wolna i nieujarzmiona, porywa nas swoją siłą i nie pozwala nam się zatrzymać (Paulo Coelho "Zahir")

Pozwólmy zatem żyć miłości jej własnym rytmem, dojrzewać, zmieniać się. Szanujmy ją !!! Cieszmy się z każdego jej przejawu i nie stawiajmy wymagań
Miłość to nie staw, w którym można znaleźć swoje odbicie. Miłość ma przypływy i odpływy. Ma też swoje rozbite okręty, zatopione miasta, ośmiornice, skrzynie złota i pereł. Ale perły leża głęboko (Erich Maria Remarque)
Patrzmy uważnie by razem oprzeć się własnym słabościom. Słuchajmy także sercem, by zaakceptować, by pozwolić zrozumieć świat...inaczej.
Uśmiechnij się do mnie czule, opowiedz kim jesteś a ja posłucham sercem czego się boisz obronię walcząc jedyną bronią jaką mam - MIŁOŚCIĄ

Istnieje również tzw. trudna miłość
Czy można kochać, wiedząc ze to drań? Cieszyć się gdy obiecuje, wiedząc, że to kłamstwo? Patrzeć się bez końca, nawet gdy jest z inną? Zgadzać się na pocałunki, będąc jedną z wielu? Mówić, że się zapomniało lecz, gdy się pojawia zapomnieć co mówiło? Oddać wszystko co najcenniejsze, by usłyszeć, że kocha a potem tak cierpieć, bo on i tak odejdzie? Zatęskni, wróci. Te same kłamstwa usłyszę. I znów kiedyś będzie przesyt mnie w nim. I znów będę zapominać... Dlatego ważne jest by pozwolić pewnym osobom odejść na zawsze.

Strona 1 z 3

1

2

3

>

Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.