Prawdziwa miłość

Wielu ludzi dojrzewa mając zniekształcone wyobrażenie o tym, czym jest romantyczna miłość. Uczą się mylić autentyczne uczucie z zauroczeniem, a związek przedstawia im się w tak wyidealizowanej formie, jakiej on nigdy nie będzie miał.

Nie wszyscy zgadzają się z powiedzeniem „miłość od pierwszego wejrzenia” to fizyczna i emocjonalna niemożliwość. Dlaczego? Bo miłość to coś więcej niż uczucie romantycznego podniecenia, to coś więcej niż zawarcie formalnego związku z potencjalnym partnerem; miłość wykracza poza silny pociąg i przewyższa zdolność „zdobycia” upragnionej nagrody. Właśnie te emocje uwalniają się od pierwszego wejrzenia, ale one nie stanowią o miłości. Te przelotne uczucia różnią się od miłości tym, że najważniejszą osobą jest w nich ten, kto sam ich doświadcza. „Co się ze mną dzieje? To najcudowniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek przeżyłem! Chyba jestem zakochany!” Te przeżycia są egoistyczne w tym sensie, że dotyczą nas samych i zaspakajają nasze pragnienia, niewiele zaś mają wspólnego z obiektem naszych westchnień. Jednym słowem nie zakochaliśmy się w drugiej osobie, zakochaliśmy się w miłości jako takiej! Różnica jest ogromna.

Idea związku opartego na romantycznym uczuciu to całkiem młody wynalazek. Aż do ok. 1200 roku małżeństwa były aranżowane przez rodziny narzeczonych i nikomu nie przychodziło do głowy, że młodzi powinni być zakochani. Popularyzowanie romantycznej miłości to sprawka Williama Szekspira. Może powiniem on zjawić się ponownie i zrobić porządek z bałaganem, który zapoczątkował…!

Prawdziwa miłość – wbrew popularnym koncepcjom – jest wyrażeniem najgłębszego uznania dla innego człowieka. To żywa świadomość jego potrzeb i tęsknot – tych, które minęły, teraźniejszych i przyszłych. Jest bezinteresowna, nastawiona na dawanie i troskę. Nie jest to uczucie, które wpadamy „od pierwszego wejrzenia”, jak w fantastyczną tęczę. Uczucie rozwija się powoli. Zanim doceni się głębię i stałość charakteru wybranka trzeba najpierw zapoznać się ze wszystkimi niuansami jego osobowości. Z takiej znajomości może rozwinąć się miłość, lecz nie może ona rozwijać się nagle „ w jakiś uroczy wieczór, kiedy krzyżują się czyjeś spojrzenia”. Nie można kochać kogoś, kogo się nie zna, bez względu na to, jaki ten ktoś wydaje się atrakcyjny, seksowny, czy pasujący do naszej wizji związku.