Wojna Płci

Obserwując życie i wiele sytuacji dochodzę do wniosku, że często kobiety to wredne, podłe i wyrachowane samice. Dla większości tejże płci najważniejsza jest zabawa. Manipulują facetami, oszukują, kłamią zdradzają. Czepiają się byle czego, szukają dziury tam, gdzie jej nie ma. Drążą tematy drażliwe, choć twierdzą, że nie chcą się kłócić. Robią "jazdy" o nic. Czepiają się, że partner spotyka się z kolegami, i nie ma dla nich czasu. Same nie zauważają tego, że spotykają się z koleżankami.. oczekują poświęcenia i dostępności faceta 24 h na dobę!! Chore, żeby jeszcze same były w porządku. Same to mogą spotkać się z kolegą - bo to tylko kolega - ale żeby ich chłopak spotkał się z koleżanką?? o nie!!! bo na pewno zdradzi, oszuka swoją dziewczynę!! głupota !! żeby miały tyle oleju w głowie, co posiadają pudru i różu na twarzy!!! ( może nie wszystkie )... jak widzę te puste kobiety.. Lecą na faceta, mierząc go według zawartości portfela, szukają księcia z bajki, chcą być rozpieszczane i mieć wszystko, aby spełniane było każde ich życzenie i zachcianka!!
Tylko nie biorą pod uwagę uczuć i potrzeb faceta! są samolubne!! niech pomyślą, ile razy się pokłóciły o bzdurę, zupełnie nieistotną rzecz.. i ile razy wypowiedziały przepraszam... ile razy strugają niedostępne księżniczki, żeby mężczyzna domyślił się, o co im chodzi?? Ile razy wyolbrzymiają problemy? Czepiają się, że nie zadzwonił o czasie, że nie odpisał na sms lub odpisał za skromnie, jakby na odczepnego, że nie napisał, że tęskni, kocha i że na pewno już ich nie chce..?? i nie rozumieją, gdy mówi, że nie miał czasu lub zły dzień. Chcą, żeby dla nich zawsze był kochany, by był przy nich, gdy oczekują pomocy. Tylko że faceci to też ludzie, posiadają potrzeby i uczucia, im też może być źle, mogą mieć zły dzień i potrzebować wsparcia, a nie słuchać rozhisteryzowanych i wyimaginowanych pretensji!! Gdy się kocha, to się daje, nie czeka się na to, co się dostanie.. daje się bezinteresownie, z siebie.. To tak jak szczęście - mnoży się, gdy się nim dzieli.

Czy nie macie wrażenia, że często tak właśnie dzieje się w życiu? Wszystko układa się tak, aby jednej stronie było dobrze? Kobiety, czy nie uważacie, że zdarzyło wam się tak czasami postąpić - może po części? Mężczyźni - czy Wy nie jesteście lub nie byliście podobnie potraktowani? Czy nie czujecie się czasami ofiarami?

Czy nie odczuwacie, że prowadzona jest wojna płci, kto lepszy, że każdy patrzy tylko na siebie mimo, że jest w związku? Że często brak jest akceptacji i wzajemnego zrozumienia? Że kobiety są zbyt zaborcze i pragną mężczyzny na wyłączność.. (Czasami występuje to również z drugiej strony.) Pogłębia się między nami niezrozumienie, przepaść pomiędzy naszymi potrzebami, a potrzebami partnera.. Może powinniśmy dawać sobie jasne wskazówki, opierać związki na szczerości i prawdzie? Mówić otwarcie, czego nam brakuje i czego pragniemy? Przecież, jeżeli my będziemy szczęśliwsi w związku, szczęśliwszy będzie również nasz partner.
To nic, że kobiety są z wenus, a mężczyźni z marsa. Nić porozumienia i zrozumienia siebie jest nam potrzebna, inaczej zatracimy się we własnych, zadufanych imaginacjach i chorych pragnieniach, unieszczęśliwiając i siebie i partnera.